Mijn naam is Kim. In 1984 ben ik geboren in Seoul, Zuid-Korea en als baby geadopteerd. In Nederland groeide ik op in een gezin waar veel speelde. Als kind voelde ik alles heel intens aan; sfeer, spanning, emoties van anderen. Al jong had ik het gevoel dat ik er niet echt mocht zijn, dus ik leerde mijzelf aan om stil te zijn, alles op te kroppen, en vooral onzichtbaar te zijn.
Aan het einde van mijn middelbare schooltijd en het begin van mijn studie merkte ik dat ik steeds vaker sombere periodes had. Ik voelde me intens verdrietig en eenzaam, maar kon deze gevoelens niet plaatsen. Ik kreeg immers vaak te horen hoe dankbaar en blij ik moest zijn dat ik in Nederland was opgegroeid. Ik ging geloven dat ik niet verdrietig mocht zijn, en stopte mijn verdriet weg. Van de buitenkant leek ik gelukkig, vrolijk en energiek, maar van binnen stormde het.
Mijn werkzame leven heb ik altijd ingericht met dienstbare beroepen. Rollen waarin ik me volledig kon richten op de ander. Dat kon ik goed, té goed. Ik voelde feilloos aan wat anderen nodig hadden, maar wist ondertussen nauwelijks wat ik zelf wilde. Rond mijn dertigste viel ik voor het eerst uit op mijn werk. Ik kon letterlijk en figuurlijk niet meer rennen voor een ander. Mijn systeem zei stop.
Ik voelde heel sterk dat ik naar Korea moest. Die reis werd het begin van mijn reis terug, naar mijn oorspronkelijk zijn, waarin ik eindelijk mocht gaan voelen wat mijn lichaam al jaren probeerde te vertellen. In de jaren daarna, heb ik veel verschillende vormen van therapie gevolgd. Veelal gericht op het hoofd, ellenlange praatsessies, en rationele beredeneringen. Pas toen ik in contact kwam met systemisch en energetisch werk, voelde ik hoeveel mijn lijf had vastgehouden. Zonder te praten, voelde ik hoeveel tranen er letterlijk in mijn lichaam zaten opgeslagen.
Langzaam leerde ik luisteren naar mijn lijf, naar mijn energie, naar mijn eigen ritme. Toen ik hier ruimte aan durfde te geven, voelde ik weer mijn kracht, mijn zachtheid, mijn oorsprong. Vanuit mijn reis is ook mijn verlangen ontstaan om anderen te begeleiden. Ik wil mensen weer laten voelen, op een zachte, liefdevolle en helende manier. Om los te komen van spanning, stress en trauma’s die diep in het lichaam kunnen vastzitten. Want alleen als je echt durft te voelen, ontstaat er ruimte voor rust en verbinding, zodat je weer thuis kunt komen bij jezelf.
“Wanneer je naar binnen durft te gaan kun je beter naar buiten kijken“
